نوشته حاضر ترجمه متنی ست که توسط رفقای فرانسوی ارائه شده است. واضح است که این تصویر کامل نبوده و تنها به وضعیت مبارزه در ماه می اشاره میکند، به هر حال نوشته به روزه شده آن در حال آماده شدن است که عمق و اهمیت این مبارزات را بیشتر انعکاس می دهد.

سازمان کارگران کمونیست

هدف از ارائه این نوشته، نشان دادن وضعیت اجتماعی و توازن قدرت در بین طبقات و آنهم نه فقط در فرانسه بلکه درجهان امروزی ست. کارگران مجبور اند که فراتر از روند حملات بی امان فعلی که بر علیه طبقه کارگر به مدت سی سال تداوم داشته تا نظم سرمایه داری را نجات دهد، گام بگذارند.

جنبش اجتماعی که ۲ ماه پیش آغاز شد تا حد زیادی توسط نیروهای « چپ » بورژوازی کنترل و اداره می شود. نکته کلیدی این وضعیت به زمانی بر می گردد که حصار بورژوازی که توسط جنبش « شب بیدار» در دام آن گیر کرده ایم، شکسته شد. همچنین به بازتاب بحث های باز سیاسی در مورد وضعیت مان برمیگردد که خارج از محدودیت های اعمال شده توسط « شب بیدار» در گرفته است. صرف نظر از استفاده یا سوء استفاده از « شب بیدار»، این پدیده نشانه ای از انعکاس و نیاز به بازتاب مسائل جدی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی و غیره در درون بخشی از طبقه کارگر، شامل جوانان بیکاری که در پروسه پرولتر شدن اند، می باشد که پنهانی و زیر زمینی در حال جریان است. ..

مبارزه... و این همه هیاهوی بیخود!

حملات مکرر به طبقه کارگر، کاری ست که بورژوازی مدام انجام میدهد......

وضعیت طبقه کارگر فرانسه در سال ۲۰۱۶ چگونه است ؟ چیزی جدیدی برای گزارش وجود ندارد! بحران اقتصادی ادامه داشته با صف های طویل بیکاری.

بدیهی است که علی رغم تبلیغاتی که گفته میشود اینجا و آنجا « وضع دارد بهتر می‌شود » (۱)، وضعیت اقتصادی و اجتماعی هیچ تفاوتی با دیگر کشورها ندارد. بارها و بارها به ما گفته شده که اقتصاد ایالات متحده در حال بهبود است (۲ ). و سپس در باره اسپانیا هم، علی رغم رشد بادکنکی نرخ بیکاری آن، همین ادعا تکرار شده، (۳). چین و برزیل (۴) هم که قرار بود کره خاکی را نجات داده و به اقتصاد جان تازه ای بخشند، حالا بعد از دو ماه، باصطلاح کاهش بیکاری، سرانجام آنها تلاش نموده اند که این ترفند را در فرانسه هم تکرار کنند. اما در واقعیت امر، در این میان هیچ دستاوردی نبوده که اینهمه سر و صدا در رسانه‌ها براه انداخته اند!

درحین این اقدامات، بورژوازی کماکان حملات خود را زیر پرچم « اصلاحات » و یا « مدرنیزه کردن » بر علیه طبقه کارگر ادامه میدهد.!

روشن است که برای طبقه کارگر « کارد به استخوان رسیده » و قانون الخمری آخرین ضربه بود. این پیش نویس، اصلاحی ست بر قانون کار، حمله وحشیانه و بی سابقه برعلیه کارکنان. نکات کلیدی این حمله شامل:

توسعه اشتغال انعطاف پذیر، به این معنی که اخراج ها کردن ها آسان تر و قراردادهای استخدامی بی ارزش شوند.

رهائی شرکت ها از بستن قراردادهای الزام آور بر مبنای توافقات جمعی. هرکس آزاد است که در این زمینه به تنهایی تصمیم بگیرد.

از بین بردن و یا تضعیف قدرت دیوان عدالت اداری (دادگاه های اداری)

ارائه همه پرسی در هر یک از شرکت ها، برای تایید تصمیم گیری های مدیریت.

بدیهی است که بورژوازی از واکنش طبقه کارگر واهمه داشته و تلاش می کند قدرت آنرا قبل از هر واکنشی، تعدیل کند. خشم، کم کم دارد شعله ور میشود!

ما در اینجا بر علیه ابراز احساس همبستگی با مبارزه و مبارزه طبقه کارگر که در جستجوی راهی برای مبارزه بر علیه این حملات جدیداند، استدلال نمی کنیم. مسئله انتقاد از شعارهای « شب بیدار» نیست که برای اولین بار تلاش می کند مجددا ابتکار عمل را از دست بورژوازی فاتح در آورد. تا همین جاش هم، برافراشتن طوفانی که آنها بر علیه تمامی قدرت هائی که دموکراسی دروغین را بر ما تحمیل میکنند، دیدنیست.

چیزی که ما علاقه مند آن هستیم، هل دادن کارگران بسمتی ست که تا خودشان را از شر همه « دوستان دروغین » آزاد کنند، کسانیکه با مهارت و سوء استفاده، ما را به مسیرهای نادرست هدایت میکنند.

در حال حاضر دو مانور در حال پیشرفت است : گروهبندی سیاسی مجدد چپ و افزایش نقش اتحادیه های کارگری.

۱- « شب بیدار» ، تلاش برای احیای چپ افراطی ....

این ایده در اواخر ماه مارس، با اندیشه فرانسوا رافین روزنامه‌نگار (۵) و دوستان او پرورش یافت که امکان « همگرایی مبارزات پراکنده » را فراهم کند. جنبش « شب بیدار» از موفقیت غیر منتظره ای بهره مند شده است . تسخیر اولین بار خیابانها در ۳۱ ماه مارس در پایان روز اعتراض به طرح قانون الخمری شکل گرفت. که حالا در شهرهای دیگر و حتی در سطح بین المللی گسترش یافته است.

در واقعیت تلاشی است در جهت پیشروی و خلق ملانشون (۶)

رافین، پیشتیبانی مجله (فقیر) خود را از ژان لوک ملانشون که مایه رای داخلی بود، پنهان نمی کند. « آینده روزنامه به وضعیت سیاسی مرتبط است. اگر اپوزیسیون چپ به صحنه نیاید ما با نیشخند آنرا تحمل خواهیم کرد » او گفت. « هدف ما این است که مردم فرانسه احساس کنند که آنها پشتیبان دارند. » ( لوموند ۱۵ فوریه ۲۰۱۳ )

در زمانی که « چپ » دیگر هیچ رویایی برای ارائه کردن ندارد، جایی که هیچ کسی به هیچی معتقد نیست، وقوع ماجراهای گوناگون، امکان پذیر است. جناحهای بورژوازی ِ پشت سر رافین، تلاش می‌کنند که دستور العمل های قدیمی و همچنین ویژگی های آنچه که در اسپانیا و یونان با احزابی چون پودموس و سریزا اتفاق افتاد را به ما بفروشند. فعلا بیان زبانی، بسیار رادیکال است. دموکراسی کلاسیک دیگر نمی تواند مورد اعتماد باشد، همه سیاستمداران فاسد هستند، اما فردا ...

۲- س ژ ت (CGT) سوار بر موج

تحولات این مبارزات، از چند هفته پیش در سطوح محل کار آماده شده بود. در حال حاضر س ژ ت زبان رادیکال اتخاذ نموده است و حتی به سوی مبارزات رادیکال و خشونت آمیز سوق داده شده است، اما می توانست از این زبان، دو ماه پیش، زمان سازماندهی روزهای اکسیون، که هر چند هفته یکبار تکرار می شد، استفاده کند. مبارزه همیشه برای فردا بود. « فردا » در حقیقت بدان معنی بود که دیگر جنبش از نفس افتاده بود.

بنابراین در تاریخ ۲۱ آوریل در نشریه استریت پرس گزارش شد:

با پوشیدن تی شرتی که مزین به « من برنارد آرنو را دوست دارم » فرانسوا رافین، به ما فراخوان داد که در در اول ماه می، شب بیدار در همراهی با اتحادیه ها، « چیزی بزرگ » انجام دهیم. در فرم پلاتفرم، قبلا تعدادی از رهبران سود ( SUD ) و س ژ ت به این فراخوان پاسخ داده بودند. یکی از آنها گفت بود که، « تنها اینطوری ما می توانیم اعتصابات عمومی را راه اندازیم »

و ما امروز شاهد چه چیزی هستیم ؟ ( از سایت yetiblog.org )

« از ده تا پالایشگاه ده تای آن مسدود است، کارگران بندر، کارگران پست، کارگران راه آهن، کارگران هواپیمایی، از سایه ای که رسانه ها فکر می کردند در آن محبوس شده اند، دارند بیرون می آیند، خودشان را به شوق میاورند، متحیر می شوند و خاطرات خوب گذشته از نظرات شگفت انگیز را، بیاد میاورند. آیا شما راجع به سال های ۳۶ میلادی صحبت می کنید ؟ داشتید راجع به سال های ۱۹۶۸ صحبت میکردید؟

به ما چند وقت پیش گفته شده بود که اگر جنبش « شب بیدار» موفق بشود که کارگران را در خود جمع کتد، تاثیر گزار خواهد بود، و چنین شده است.. » ( …)

« به مانند هر کس دیگر ، منهم یکی از مصرف کنندگانی هستم که به گروگان گرفته شده است » اما من می توانم به شما بگویم که برای من سندرم استکهلم ( پدیده روانی که در آن گروگان حس یکدلی و هم دردی با گروگان گیر پیدا کرده، تا جایی که از او دفاع می کند ) روی داده است.

و یک نکته آخر: چیزی که من اغلب گفته ام - و با در نظر گرفتن متن زمان، از گفتن آن پشیمان نیستم -و آن اینکه خیلی هم بد نمی شد که رهبران س ژ ت اعدام می شدند. حالا که کهنه رهبران اتحادیه می توانند جنبش شورشی کارگران رادیکال را، استادانه کنترل کنند. بچه ها، بروید جلو، بعضی وقت ها شرایطی پیش میاید که دوست دارم ثابت شود که اشتباه می کردم. "(تاکیدات اضافه شده از ما است).

در اینجا، ما می توانیم توصیف فریب را کاملا ببینیم. « شب بیدار» که کل نظام را به انتقاد میگیرد: احزاب سنتی و اتحادیه های کارگری، به عنوان یک جاکش برای س ژ ت عمل می کنند و تصویر اتحادیه را ترفیع می دهند.

بله، ما باید، مبارزه کنیم، اما نه با وا گذاشتن آن به اهل دوز کلک ِ « شب بیدار» یا اتحادیه ها که برای سالیان متمادی مبارزات جمعی ما را خفه و نابود کرده اند، مبارزاتی که در حقیقت بر علیه تلاش دولت برای گذراندن این قوانین بود.

بیایید تا این مبارزات را در دستان خود بگیریم، برویم که کمیته های اعتصاب و سایر نهادهای هماهنگی را سازماندهی کنیم، بیایید با اعتماد به نفس و با اتکا به نیرو و قدرت خودمان پیش رویم.

اولیور ۱۶ مه ۲۰۱۶

[۱ ] سخن پایانی از فرانسوا اولاند در برنامه دیالوگ شهروندان، که از تلویزیونی فرانسه ۲ در ۱۴ آوریل ۲۰۱۶ پخش شد.

[۲] « Le mensonge de la reprise américaine en 9 graphiques ! »(دروغ احیای آمریکا در ۹ نمودار) در Économie matin مارس ۲۰۱۶ - economiematin.fr

[۳ ] ۴/۰۴ میلیون بیکار بر اساس گزارش وزارت کار. برای اطلاعات بیشتر به lesechos.fr رجوع کنید.

[۴ ] در سال ۲۰۱۶ دوازده کشور رشد منفی (به عبارت دیگر رکود) داشتند که در میان آن‌ها میتوان از برزیل، آرژانتین و روسیه نام برد. رجوع کنید به capital.fr

[۵] فرانسوا رافین ، روزنامه نگار فرانسوی و بنیانگذار و سردبیر مجله فقیر. او همچنین در لوموند دیپلماتیک می نویسد. او به مدت 7 سال در برنامه اگر من آنجا بودم (Là-bas si j'y suis ) شرکت کرد. در سال ۲۰۱۵ او اولین فیلم خود را با نام متشکرم رئیس! (Merci Patron) که از برنارد آرنو (ثروتمندترین مرد فرانسه) انتقاد میکرد، ساخت.

[۶ ] از چهره های پرنفوذ حزب چپگراست که اخیرا متلاشی شده است.