Otrzymaliśmy tragiczną wiadomość o śmierci Mateusza, znanego również w Internecie jako Gepetto, Antoni Lulek i Feliks Domański. Mateusz poddał się swojej depresji, miał zaledwie dwadzieścia pięć lat.
Mateusz po raz pierwszy skontaktował się z nami w 2013 roku. Był wówczas nastolatkiem rozczarowanym anarchizmem, szukając alternatywy natknął się na lewicę komunistyczną. Jak nam wtedy powiedział:
"Klimat polityczny w Polsce jest nieprzyjazny dla radykałów. Prawica zdominowała dyskurs polityczny do tego stopnia, że nawet socjaldemokraci są poza parlamentem. Ze względu na historię powojenną (także wojnę polsko-bolszewicką) wszyscy reagują gwałtownie na słowo „komunizm” (lub „socjalizm”, ale „komunizm” jest oczywiście gorszy). Hardkorowi liberałowie ekonomiczni określają każdy rodzaj interwencjonizmu lub zasiłków jako „socjalizm” (a ich poglądy są bardzo popularne wśród osób wykazujących jakiekolwiek zainteresowanie polityką). Próba wyjaśnienia, że socjalizm/komunizm nie jest ani państwowym totalitarnyzmem i militaryzmem, ani nie oznacza wysokich podatków i państwa opiekuńczego, jest jak rozmawianie ze ścianą (wiem, że tak myślą ludzie wszędzie, ale tutaj wznosi się to na nowy poziom)."
Pomimo to Mateusz postanowił upowszechniać idee lewicy komunistycznej w Polsce. Wiele _polskich tłumaczeń na naszej stronie internetowej_ (https://www.leftcom.org/pl) zawdzięczamy właśnie Mateuszowi. Opublikowaliśmy także kilka artykułów Mateusza na temat sytuacji politycznej w Polsce (zobacz _Elections in Poland: Don't Mourn, Organise!_ (https://www.leftcom.org/en/articles/2015-10-31/elections-in-poland-don-…) i _18 brumaire'a Jarosława Kaczyńskiego_ (http://www.leftcom.org/pl/articles/2015-12-10/18-brumaire-a-jaros%C5%82…)). Jeden z naszych młodych towarzyszy, odpowiadając na jego zainteresowanie naszą organizacją, odwiedził go również w Warszawie.
Od 2016 roku idee trockistowskie zaczęły wpływać na przekonania polityczne Mateusza. Niedługo potem przestał wnosić wkład w naszą stronę internetową. Próbował wtedy dołączyć do ortodoksyjnej grupy trockistowskiej, obecnej w Polsce, ale nie został przyjęty. Mateusz wtedy skontaktował się z inną ortodoksyjną grupą trockistowskią dla której _pisał i tłumaczył artykuły._ (https://rr4i.milharal.org/polski/)
Niestety, w ciągu ostatnich kilku lat jego depresja, izolacja polityczna i trudne warunki życia zaczęły zbierać żniwo. Mateusz często popadał w nastroje samobójcze i coraz bardziej pesymistycznie podchodził do polityki w ogóle. Towarzysze, z którymi zaprzyjaźnił się on-line, na forach i w mediach społecznościowych, starali się do niego dotrzeć i pomóc. Wszyscy chcielibyśmy móc zrobić więcej. Podobnie jak w przypadku wielu młodych ludzi niedola życia w kapitalizmie, z jego materialnymi i mentalnymi obciążeniami, okazała się dla Mateusza za ciężka. Wybrał wyjście, które wydawało mu się jedynym rozwiązaniem.
Chociaż Mateusz odszedł od nas politycznie, chcemy złożyć hołd temu inteligentnemu, pełnemu humoru młodemu człowiekowi, który wciąż miał wiele do zaoferowania.
"Musimy ożywić walkę klas na ulicach i w miejscach pracy oraz zbudować własną partię rewolucyjną, która pokaże drogę wyjścia z niedoli życia w kapitalizmie, z wyzysku, wojny, ucisku i zacofania religijnego." (Antoni Lulek, _Elections in Poland: Don't Mourn, Organise!_ (https://www.leftcom.org/en/articles/2015-10-31/elections-in-poland-don-…))